HOTEL

Iedereen maakt in zijn of haar leven wel ooit gebruik van een hotel. Een (of enkele) heerlijke overnachting(en) in een plaats anders dan thuis. Vaak opgezocht op het Internet of via-via vernomen van kennissen of vrienden, welke hotels goed zijn en uiteindelijk de keuze hiervoor gemaakt te hebben.

Voor werk moeten mensen ook wel eens overnachten. Zo ook ik. De keer dat ik dit deed met een collega (andere kamers, don’t get any funny ideas!) hadden we beiden redelijk goede kamers, mijn collega zelfs eentje met bad in de badkamer. Bij mij was het slechts een ‘douchekamer’. In ieder geval hadden we een tweepersoonsbed!

Nu, anno 2010, heb ik gelegen in een kamer waar zelfs de huidige student (in de huidige crisis etc. etc.) nog niet op jaloers wordt. Ik geloof dat het nog geen 10 vierkante meter ruimte is. Het lijkt alsof je door de boekenkast loopt en een klein geheime kamertje ontdekt (met de nadruk op ‘klein’ en ‘kamertje’ a.u.b.!). En met ‘klein’, bedoel ik dan ook echt KLEIN! Geen tweepersoonsbed, maar een eenpersoons. Een kussen dat er op ligt, dat bijna de gehele sprei beslaat. Een bed, waar mijn voeten nog net binnen de boord blijven. Ik was al bang voor koude voeten. De waardeloze matras, evenals het gevoel dat je helemaal statisch wordt van de dekens en bedsprei combinatie (ofwhatever).

Maar goed, het betekent dan wel dat niet hoeft te worden opgestaan om 05.00 uur in de ochtend, als de ochtend nog nacht is. Been there, done that! Om vervolgens om half 6 het fietsje op te stappen, naar de stad te fietsen en uiteindelijk in de trein van 06.06 uur richting de plaats van bestemming te reizen. En we weten allemaal hoe “goed” (haha, sarcasme!) het openbaar vervoer is!

Maar goed, nu, nachtrust…
Of claustrofobie?
Ogen toe, nu, nachtrust…
Maar of deze kamer hier voor gaat zorgen?

Update:
Wakker geworden, rug is verrot, koppijn en echt lekker slapen is er niet bij.
Mocht je geïnteresseerd zijn in het Hotel om hetzelfde te ervaren, ga eens naar Hotel Apollo te Utrecht. WAAR-DE-LOOS…